Met een stapel boeken voor mijn neus

Het is alweer een tijdje geleden, maar deze keer heb ik wel écht een goeie reden voor mijn afwezigheid: mijn studies!

De journaliste in mij komt nog niet helemaal naar boven, maar de studierichting zelf ligt me he-le-maal. Werkelijk alles wordt besproken: hoe sociologie nauw samenligt met journalistiek, wat het belang is om zoveel over de politiek te moeten weten als je op een baan in de journalistiek aast, waarom je schrijven en spreken perfect moet zijn,…
De lessen waren vijwel allemaal mijn ding. Ik ging braaf naar elk hoorcollege, heb slechts drie keer een lesje geskipt (hé, als je tot acht uur ‘s avonds les hebt op een woensdag, zou je het ook doen!) en heb heel wat bijgeleerd. De sfeer in de klas is zoveel beter dan in mijn middelbare schooltijd. Er is zelfs al een reisje naar Frankrijk geboekt in onze lesvrije week; om te vieren dat je een goed semester hebt gehad of om je helemaal lam te zuipen en je zorgen voor in de zomervakantie even te vergeten.

En toen kwam de gevreesde kerstvakantie: het begin van een maand non-stop blokken en theorie van hier tot in Tokio in je hoofd rammen. De verwachte huiluitbarsting is tot nu toe uitgebleven en dat leren gaat ook wel een beetje..
Ondertussen zit ik over de helft van mijn examens en heb ik alleen nog maar een heel slecht gevoel over sociologie. Een vak dat zó simpel lijkt, maar zó tegenviel. Ik heb letterlijk en figuurlijk zitten zweten op dat examen. Nu heb ik net een Nederlands examen afgelegd dat zeker een 12 waardig is. Zo lang ik net of boven de helft krijg, is alles goed voor mij!

Mijn meest gevreesde vakken komen nog: Recht, Politiek en Frans. Oh ja, en voor Psychologie moet er ook een tandje bijgestoken worden om Sociologie op te halen. Hiephoi…
En dan nu, hop, terug aan de leer! Maintenant, c’est le français qui compte!